- ๐.*.๐ - Cinderella 3225 - ๐.*.๐ -

- ๐.*.๐ - Cinderella 3225 - ๐.*.๐ - วันที่ 08 ความพอใจ

Cinderella 3225
Author กัลฐิดา

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


สุขสันต์วันอาทิตย์ค่ะ



อาทิตย์ที่ผ่านมาทุกคนเป็นอย่างไรกันบ้างคะ
สำหรับกัล อาทิตย์ที่ผ่านมา เป็นอาทิตย์ที่หนักมากสำหรับกัล
ความจริงมันเริ่มหนักมาตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้ว


ทุกครั้งที่กัลทำงาน กัลมักตัดคำว่า เราชอบ หรือไม่ชอบออกไป
เพราะมันเป็นเรื่องยากที่จะทำแต่งานที่เราชอบ และหากเราอยากจะทำแต่สิ่งที่ชอบจริงๆ
ราคาของการวางแผนเพื่อการนั้นคือ "เวลา"


หลายปีมาแล้วที่กัลวางแผนเพื่อบรรลุจุดหมาย และตอนนี้ก็ยังคงทำตามแผนอยู่
ในบางครั้ง กัลก็อยากเลิกจะทำมันจริงๆ แต่เพราะจุดหมายคือสิ่งที่เราใฝ่ฝัน
ดังนั้น การอดทนต่อสถานการณ์บางอย่างผ่านทางเข้ามาในแผนการของเรา
ก็คงเป็นสิ่งที่จำเป็นต้องทำต่อไป


ความฝันไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ มันก็น้ำหนักเท่ากันเสมอ
เพราะมันคือจิตวิญญาณของคนคนหนึ่งซึ่งเราไม่สามารถตีราคาได้



ขอให้ทุกคนมีความสุขในวันหยุดและมีกำลังใจเพื่อออกเดินในวันจันทน์นะคะ
เจอกันวันที่ 26 สิงหาคมค่ะ ^^
กัลฐิดา


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


วันที่ 08 ความพอใจ


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ซินเดลนอนไม่หลับ

ความจริงเธอควรจะหลับอย่างไร้กังวลได้ แล้ว ในเมื่อผู้ชายที่ควรนอนอยู่ข้างๆ เธอทำตัวเป็นสุภาพบุรุษขึ้นมากะทันหันโดยการอพยพตัวเองไปนอนบนโซฟาแทน แม้ว่าโซฟานั่นจะเป็นโซฟาที่สั่งทำพิเศษสามารถปรับขนาดได้เท่ากับเตียงขนาด ควีนไซด์ แต่ก็คงนอนไม่สบายนักหรอก ซินเดลคิดขณะนอนลืมตาฟังเสียงหายใจเบาๆ ของคนที่น่าจะหลับไปก่อนหน้าเธอนานแล้ว

ถ้าเราลุกตอนนี้เขาจะรู้ตัวไหมนะ ซินเดลคิดแต่ก็ยังคงบังคับตัวเองไม่ให้ขยับตัว ในเมื่อนอนไม่หลับและเพื่อไม่ให้สูญเสียเวลาไปอย่างเปล่าประโยชน์ บางทีการแก้ปริศนาตัวอักษรที่ทำค้างไว้ตั้งแต่วันก่อนอาจช่วยทำให้เธอหลับ สบายขึ้น

ผ่านไปหลายนาทีกับการตัดสินใจอย่างแน่ว แน่ ซินเดลก็เริ่มขยับตัวลุกขึ้นนั่ง แสงจันทน์ที่ลอดผ่านผ้าม่านกรองแสง ซินเดลจึงยังพอเห็นปุ่มเปิดช่องเก็บของที่ข้างหัวเตียง มือบางขยับไปกดปุ่มนั้นแล้วดึงกระเป๋าสะพายซึ่งมีเอ็มพีซีส่วนตัวออกมา ก่อนจะจัดวางหมอนซ้อนๆ กันให้เป็นที่พิงหลังยันกับพนักหัวเตียง แล้วป้อนรหัสผ่านเข้าเครื่องเอ็มพีซีเริ่มทำงานของเธอ

ข้อมูลตัวอักษรมากมายที่นำมาบันทึกไว้ ในเอ็มพีซีลอยขึ้นปรากฏตรงหน้าซินเดล หญิงสาวยกมือขึ้นแตะตัวอักษรสามมิติเหล่านั้นเพื่อจัดเรียงมันใหม่ตามอนุกรม ที่เธอทดลอง จากอนุกรมที่หนึ่งไปสู่สอง สาม...ไปเรื่อยๆ จนซินเดลเลิกที่จะนับแล้วว่าเธอได้ทดลองจัดเรียงตัวอักษรพวกนี้ไปกี่ร้อย อนุกรมแล้ว เธอเคยอยู่กับตัวอักษรพวกนี้ได้เป็นสัปดาห์ๆ โดยไม่ทำอย่างอื่นเลย ขอเพียงพบร่องรอยประวัติศาสตร์ที่หลงเหลือทิ้งไว้เธอจะตามติดอย่างไม่ลดละ ทุกอย่างคุ้มค่าเสมอที่จะลอง

มันคือคำสาปที่แท้จริงของไอซ์แสค คุณแม่ใหญ่พูดอย่างนั้นและซินเดลก็เห็นด้วย...ไอซ์แสคเกิดมาเพื่อหลงใหล ปริศนาอักษรเหล่านี้ เราคงอยู่เพื่อมัน และจะตายไปพร้อมกับมัน นั่นคือสิ่งที่ซินเดลยึดเหนี่ยวมาตลอดก่อนเจอกับ...โทมัส อิช

เขาเป็นคนแรกในโลกที่ดึงความสนใจจากเธอ ได้สำเร็จโดยที่เขาไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำ วินาทีแรกที่สบดวงตาเขา เธอก็ละทิ้งปริศนาเหล่านี้ได้เกือบทั้งหมด และวินาทีนั้นเองที่ซินเดลได้พิสูจน์คำพูดที่ว่า

ความรักก็เหมือนผี คนที่ไม่เคยเจอก็จะบอกว่ามันไม่มีอยู่จริง

เธอตกหลุมรักเขา และเขาก็ตกหลุมรักเธอ เราเป็นคู่ที่ดีที่สุดในความคิดของซินเดลตอนนั้น เราเข้ากันได้ดีทุกอย่าง ไม่ว่าจะสิ่งที่ชอบหรือไม่ชอบ เข้าใจกันเหมือนกับที่เราเข้าใจตัวเอง แม้ภายหลังจะเป็นเพียงเธอคิดไปเองคนเดียวก็เถอะ

ความรักที่มากเกินพอดีเป็นภัยกับคนที่ ผู้ที่ครอบครองมันเสมอ และผลกระทบที่ตามมาก็ต้องใช้เวลาอย่างยาวนานถึงจะยุติมันได้ แม้กระทั่งตอนนี้ ใบหน้าของ โทมัส อิช คนนั้นก็ยังเป็นใบหน้าของผู้ชายที่เธอนึกถึงเป็นคนแรก เมื่อเจอกับคำถามจิตวิทยาในเวบจัดหาคู่ของซานโดร่า

“คุณยังไม่นอน”

เสียงทุ้มแหบของคนที่เพิ่งตื่นขึ้นมากลางดึกถามขึ้น หญิงสาวที่กำลังเพลิดเพลินกับสิ่งที่ทำสะดุ้ง แล้วหันไปหาเจ้าของเสียง

“ฉันทำคุณตื่นงั้นเหรอคะ” ซินเดลถาม แล้วหันกลับไปง่วนอยู่กับอนุกรมตัวอักษรของเธอต่อ

เราทำมันใกล้จะเสร็จแล้ว

“เปล่าหรอกครับ ผมมักจะตื่นขึ้นมากลางดึกเสมอ”

มันเป็นอย่างนั้นมาห้าปีแล้ว อิชเลย์ตอบตัวเอง เขามักจะตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วควานไปรอบเตียงเพื่อหาใครคนหนึ่งซึ่งตอนนี้เธอได้มาอยู่ที่นี่แล้ว

ซินเดลออกจากเกาะนิวแฟรี่ในวิธีที่ที่ เขาพาเธอมา โดยความร่วมมือจากญาติของเขาที่ตั้งใจส่งเธอออกไปและด้วยความตั้งใจของเธอ เอง เธอไม่ได้หลบหนีไป เธอจากไปอย่างนางพญาที่บอบช้ำ ในขณะที่เขาทำได้เพียงแค่นั่งอยู่ในห้องนี้ แล้วมองออกไปที่สุดขอบฟ้าอย่างเงียบงัน และตั้งแต่วันนั้น...เขาก็ต้องตื่นขึ้นมากลางดึกเพื่อหาใครบางคนที่ควรนอน ข้างๆ เขาตลอดมา

“คุณกำลังทำอะไรอยู่ครับ” อิชเลย์ถามขณะลุกขึ้นนั่งลูบหน้าไปมา

“กำลังแก้ปริศนาตัวอักษรภาษาแองเจิลลิก[1] ค่ะ”

“คุณยังคงทำงานวิจัยของคุณต่อ” อิชเลย์เอ่ยพร้อมกับลุกมานั่งที่ปลายเตียงตรงข้ามกับหญิงสาวซึ่งกำลังอยู่ ท่ามกลางเหล่าตัวอักษรประหลาดมากมาย

อิชเลย์เห็นเธอเป็นแบบนี้มาไม่รู้กี่ ครั้ง ไม่ว่าเมื่อไรซินเดลก็คลั่งไคล้เจ้าตัวอักษรพวกนี้ แต่ก่อนเขาเคยสงสัยว่า ทำไมซินเดลถึงหลงใหลมันนัก แต่เมื่อรู้ว่าเธอคือไอซ์แสค ทุกอย่างก็กระจ่าง มีแต่ไอซ์แสคเท่านั้นที่จะอ่านตัวอักษรพวกนี้ได้

ความจริงที่ว่า พอล ไอซ์แสค คือหนึ่งในผู้กอบกู้โลกใบนี้ ไม่เคยจางหายไปตามกาลเวลาเมื่อพวกเราแม็คโดเวลล์ยังคงดำรงอยู่บนโลก หากไม่ใช่พอลเดินทางมาพบกับบรรพบุรุษของเขา ก็จะไม่มีแม็คโดเวลล์ในวันนี้เช่นกัน แต่เรื่องน่าขำที่สุดในโลกก็คือ ทายาทของคนที่ค้นพบทางอยู่รอดของโลกใบนี้กลับค่อยๆ จางหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์

เหมือนกับซูเปอร์ฮีโร่ในหนังยุคก่อน ประวัติศาสตร์อย่างไรอย่างนั้น ที่มักจะปรากฏตัวมาช่วยเหลือมวลมนุษย์ กอบกู้โลก แล้วก็จางหายไป ทำงานอย่างลับๆ โดยไม่บอกเมื่อได้ทำในสิ่งที่ต้องทำแล้วก็ไม่ปรากฏตัวให้เห็นอีก

“งานวิจัยของฉันยังไม่เสร็จ”

ซินเดลตอบขณะจับตัวอักษรตัวหนึ่งไปวางไว้ในอีกอนุกรมของเธอ แล้วดวงตาสีทองก็เปล่งประกายวาววับราวกับกำลังมองสิ่งที่มีค่าที่สุด

“ทำไมคุณถึงหมกมุ่นกับมันนัก”

ชายหนุ่มถาม ขณะที่ซินเดลเริ่มกระบวนการเติมข้อมูลใหม่ลงในเอ็มพีซีของเธอ ก่อนจะดึงเอากลุ่มตัวอักษรชุดใหม่ขึ้นมาอีก แล้วเริ่มต้นกระบวนการจัดอนุกรมตัวอักษรอีกครั้ง

“มันก็เป็นคำตอบเดียวกันกับที่คุณต้องการให้ฉันช่วยนั่นแหละ”

อิชเลย์เบิกตามองใบหน้าหญิงสาวผ่านม่านตัวอักษรอย่างตกตะลึง ขณะที่หูยังได้ยินซินเดลพูดต่อว่า

“ไม่ได้มีแต่แม็คโดเวลล์เพียงฝ่ายเดียว หรอกนะที่ไม่ต้องการให้โลกใบนี้หยุดหมุน พวกเราไอซ์แสคก็พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อรักษามันไว้เช่นกัน แม้ว่า...”

ซินเดลละสายตาจากม่านตัวอักษรไปสบดวงตาอีกคู่ที่จ้องมองมาแล้วพูดต่อว่า

“แม้ว่า...เมื่อภารกิจนี้สิ้นสุด พวกเราไอซ์แสคจะไม่เหลืออะไรเลยก็ตาม”

“ไอซ์แสคตั้งใจจะทำอะไร” อิชเลย์ถามเสียงเครียด

ซินเดลยักไหล่ “บางสิ่งบางอย่างที่แม็คโดเวลล์ทำไม่ได้”

“พวกคุณรู้เรื่องนี้มากแค่ไหน”

มือที่เอื้อมไปแตะตัวอักษรตัวใหม่ชะงักก่อนจะลดมือลง แล้วมองลอดช่องม่านตัวอักษรไปหาคนถามก่อนจะตอบว่า

“คุณแม็คโดเวลล์ ในฐานะที่คุณก็เคยเป็นนักศึกษาโบราณคดีเหมือนกับฉัน ดังนั้น ช่วยตอบฉันหน่อยสิว่า บนโลกใบนี้มีประวัติศาสตร์อะไรบ้างไหมที่เกิดไม่ซ้ำรอยเดิม”

อิชเลย์ยังคงนิ่ง ซินเดลจึงพูดต่อ

“หลายพันปีก่อน พวกคุณแม็คโดเวลล์นำเสนอความคิดในหลักการที่ว่าโลกจะเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ แต่ไม่มีใครเชื่อพวกคุณ ในขณะที่บรรพบุรุษของฉันเดินทางไปพบพวกคุณเพื่อยืนยันว่า พวกคุณคิดถูก คุณคิดว่าฉันรู้เรื่องอะไรที่พวกคุณไม่รู้ล่ะ”

อิลเลย์ขมวดคิ้วพลางถามขึ้นว่า “แต่ตอนนี้ไม่เหมือนตอนนั้น พวกเราแม็คโดเวลล์มีบางสิ่งบางอย่างที่ดีกว่าในตอนนั้นมาก”

ซินเดลยกมุมปากขึ้นเหมือนยิ้มเยาะ “และนั่นแหละที่ทำให้ประวัติศาสตร์ที่ควรจะซ้ำรอยเดิมเริ่มบิดเบือนไปทีละ น้อย จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าสายน้ำที่ควรไหลจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งถูกฝายมาขวางกั้นเอาไว้...”

ชายหนุ่มไม่ตอบ ซินเดลจึงพูดต่อว่า

“...น้ำที่ถูกขวางจะไม่ยอมหยุดแค่เพราะ มีสิ่งกีดขวาง มันจะหาทางอื่นเพื่อไปให้ถึงจุดหมายจนได้ ไม่ว่าจะต้องใช้เวลานานเท่าใด หรือด้วยหนทางอะไร พวกคุณแม็คโดเวลล์เลือกที่จะขวางทางน้ำนั้นไว้ ในขณะที่พวกเราไอซ์แสคเลือกที่จะศึกษาและเฝ้ามองมัน ฟังดูเป็นเรื่องโรแมนติกระดับโลกเลยไหมคะ”

นิ้วที่หยุดทำงานไปของซินเดลเริ่มทำงาน ต่อ เธอไม่สนหรอกว่าเขาจะเข้าใจหรือไม่ เธอเองก็ใช่ว่าจะเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดมากมายนัก สิ่งที่เธอถูกปลูกฝังและเรียนรู้มากับสิ่งที่เธอเลือกที่จะปฏิบัติ มันดูขัดแย้งกันไปหมด

ประวัติศาสตร์สอนให้เธอรู้ว่า คนที่เป็นเหมือนเหรียญคนละด้านย่อมต้องอยู่กันคนละด้าน ไม่มีวันที่เหรียญด้านหัวจะหันหน้าเข้าหาด้านก้อยซึ่งเป็นเหรียญอันเดียวกัน ได้ ห้าปีก่อนเธอเลือกที่จะกระโดดข้ามความจริงข้อนั้น และได้รับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส จนต้องหาเหตุผลมากกมายเพี่อฉุดรั้งตัวเองให้กลับไปอยู่ในด้านของเธอ แต่ห้าปีต่อมา เขาผู้ซึ่งอยู่อีกด้านกลับพยายามจะกระโดดข้ามมันอีกครั้ง...ซินเดลก็อยากรู้ เหมือนกันว่าจุดจบของการฝ่าฝืนกฎของประวัติศาสตร์ครั้งนี้ จะนำพาเราไปสู่จุดจบแบบไหน

“ผมไม่ค่อยเชื่อในเรื่องความโรแมนติกนักหรอก” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นในที่สุด

“งั้นเหรอคะ” ซินเดลรับคำขณะหยุดทำงานของเธอทั้งหมด

เกือบตีสองแล้ว ได้เวลานอนเสียที หญิงสสาวคิดขณะปิดหน้าจอเอ็มพีซี ก่อนจะสอดเก็บเข้ากระเป๋าสะพาย และเอี้ยวตัวไปเก็บมันไว้ในช่องเก็บข้างหัวเตียง เมื่อเธอหันกลับมาชายหนุ่มก็ไม่ได้อยู่ที่ปลายเตียงอีกแล้ว เขาลุกขึ้นเดินมาหยุดตรงข้างเตียง

ซิยเดลเงยหน้าขึ้น ขณะที่ชายหนุ่มยื่นมือมารั้งใบหน้าหญิงสาวให้เงยหน้าขึ้นรับจูบของเขา แต่ก่อนที่ริมฝีปากทั้งคู่จะประกบกัน ซินเดลก็ถอยห่าง ดวงตาสองคู่สบกันนิ่งราวกับกำลังสื่อสารกันผ่านทางสายตา ไม่นานชายหนุ่มก็เริ่มก้มลงเพื่อลดระยะห่างของดวงตาทั้งสองคู่ที่ยังไม่ละ ออกจากกัน แต่ซินเดลกลับถอยห่างออกไปเพื่อรักษาระยะห่างให้ยังคงที่ แต่การวิ่งหนีและวิ่งไล่นี้ก็ต้องสิ้นสุดเมื่อแผ่นหลังของหญิงสาวสัมผัสกับ พื้นเตียงโดยมีร่างของชายหนุ่มคร่อมอยู่ด้านบน

ไม่มืทางหนีอีกแล้ว...และเขาก็ไม่ปล่อยให้เธอหนีไป นี่คือความจริงที่ทั้งคู่รับรู้ผ่านทางสายตาของกันและกัน

“แค่จูบเท่านั้น” หญิงสาวชิงเอ่ยขึ้นก่อน

“ได้” ชายหนุ่มตอบรับข้อเสนอนั้น แล้วก้มลงมอบสัมผัสที่ทำให้สติของทั้งคู่กระเจิดกระเจิง

ไม่นานหลังจากจูบแรก ซินเดลก็พบว่าเธออาจพลาดที่ยอมให้เขาสัมผัส อิชเลย์ โทมัส แม็คโดเวลล์ อาจเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอ แต่เก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าผู้ชายคนนี้คือคนคนเดียวกับ โทมัส อิช สามีของเธอ สามีที่รู้วิธีทำให้ภรรยาของเขามีความสุขเสมอเวลาอยู่บนเตียง

“คุณทำเกิน...กว่าที่...ตกลง”

หญิงสาวท้วงเสียงกระท่อนกระแท่น ขณะนอนตัวเปล่าเปลือยให้ชายหนุ่มที่ยังคงมีเสื้อผ้าอยู่ครบถ้วนไล้สัมผัสไปทั่วตัวด้วยปากของเขา

“ผมเปล่า”

“คุณทำ” เสียงกระซิบแผ่วที่เงียบหายไป เพราะริมฝีปากที่เม้มกันแน่นเพื่อไม่ให้เสียงครางเล็ดลอดออกมา

เขากำลังทรมานเธอด้วยข้อตกลงของเธอเอง และเธอจะไม่ยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น...อย่างน้อยต้องไม่ใช่ในคืนแรกที่ เขากับเธอเพิ่งตกลงกันว่า เราจะหย่ากันในอีกสามเดือนข้างหน้า เพราะจะเกิดปัญหาตามมามากมายหลังการตั้งครรภ์โดยไม่ถูกกาลเทศะ ยิ่งต้องไม่ใช่เด็กที่เกิดขึ้นมาท่ามกลางความขัดแย้งของพ่อแม่ ซินเดลไม่ต้องการให้ลูกของเธอต้องมารับชะตากรรมอันน่าเศร้าอย่างนั้น ที่สำคัญ เธอไม่อยากกลายเป็นคนวิตกจริตเรื่องการมาของประจำเดือนของเธออย่างเดือนแรก ที่เธอไปจากชีวิตเขาอีกแล้ว

“อื้อ” ที่ปลายสุดของอารมณ์ หญิงสาวครางแผ่วขณะที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนเตียง ในขณะที่คนที่มอบสัมผัสที่ดีที่สุดในรอบห้าปีนี้กำลังเริ่มการกระตุ้นอารมณ์ ของเธออีกครั้ง เธอรู้ว่าเขาต้องทรมานกว่าเธอแน่ แล้วสติของเธอก็ยังไม่ทำงานดีนัก เธอจึงไม่ปฏิเสธเขาแต่ก็ไม่อนุญาตให้เขาทำมากกว่าที่ตกลงด้วย

ถ้าจะว่าว่าเธอใจร้าย...ก็คิดเสียว่านี่เป็นการแก้แค้นเล็กๆ น้อยๆ จากไอซ์แสคก็แล้วกัน

 

สายมากแล้วเมื่อซินเดลตื่นขึ้น เธอรับรู้ถึงร่างกายที่ปวดเมื่อยไปหมดในขณะที่อยู่ในวงแขนของใครบางคนซึ่ง ไม่ยอมปล่อยให้เธอนอนหลับจนถึงเช้า ลมหายใจอุ่นๆ รดอยู่ที่ซอกคอ และริมฝีปากหนาก็ยังคงแนบสนิทอยู่กับต้นคอทำให้ซินเดลรู้สึกดี ผู้ชายคนนี้สร้างความยินดีปรีดาให้เธอได้มากกว่าที่เขารู้เสียอีก แล้วเหมือนกับชายหนุ่มจะรู้ว่าเธอตื่นแล้ว อ้อมแขนของเขาจึงรัดร่างของเธอแน่นขึ้น

“เราต้องลุกแล้วค่ะ”

“ผมรู้” เสียงแหบห้าวดังแนบอยู่กับหัวไหล่พร้อมๆ กับเริ่มเคล้าเคลียผิวขาวเนียนที่ตอนนี้เต็มไปด้วยร่องรอยที่เขาทำไว้เมื่อ คืนเบาๆ ในขณะที่มือเขาก็เริ่มแปะป่ายไปทั่วตัวเธอ

“ถ้าคุณทำอย่างนี้ คืนนี้ฉันจะให้คุณไปนอนที่โซฟาทั้งคืน”

มือที่กำลังทำเกินข้อตกลงหยุดชะงัก แล้วชายหนุ่มก็ซุกซบหน้ากับซอกคอหญิงสาวอย่างลงโทษ ก่อนจะถามขึ้นด้วยเสียงแหบพร่า

“หมายความว่า คืนนี้ผมทำได้มากกว่าจูบ”

ซินเดลอยากหัวเราะ ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมานั่งเจรจากับเรื่องที่มีแต่เสียประโยชน์ในสถานะการณ์อย่างนี้และกับคนคนนี้

“ไม่รู้สิคะ ต้องดูความประพฤติของคุณก่อน เอาละ ฉันต้องลุกแล้ว คุณก็ต้องลุกเหมือนกัน”

ซินเดลตอบขณะทำท่าจะลุกขึ้น แต่ร่างบางก็ลอยหวือขึ้นมาสู่อ้อมกอดแข็งแรงของชายหนุ่มทันที

“คุณคิดจะทำอะไรคะ” หญิงสาวร้องถาม ขณะยกมือขึ้นคล้องคอชายหนุ่มอย่างตกใจ

“คุณบอกเองว่าเราสมควรต้องลุก” อิชเลย์ตอบเสียงนิ่งขณะที่เดินไปห้องน้ำ

ซินเดลเบิกตากว้างกับคำตอบ โทมัส อิช ที่เธอรู้จักเป็นคนขี้เล่นก็จริง แต่เขามักจะยอมเธอเสมอ แต่กับอิชเลย์ แม็คโดเวลล์ คนนี้ บางครั้งซินเดลก็พบว่าเขาแตกต่างจากคนที่เคยเป็นสามีเธอ แต่นั่นก็ไม่แปลกหรอก ห้าปีที่แล้ว ความรักของพวกเรารวดเร็วพอๆ กับรถด่วนขบวนพิเศษที่พาเธอมายังที่นี่นั่นแหละ

รักแรกพบ คนรักคนแรก เดตแรก จูบแรก การแต่งงานครั้งแรก เซ็กส์ครั้งแรก รวมไปถึงการหย่าร้างครั้งแรกด้วย ทุกอย่างเกิดขึ้นภายในหกเดือน คงไม่มีผู้หญิงคนไหนที่โชคดีและโชคร้ายไปพร้อมๆ กันเหมือนเธออีกแล้ว

“คุณคงไม่คิดจะอาบน้ำด้วยกันใช่ไหมคะ”

ซินเดลแดกดันขณะที่เขาพาเธอเข้ามาในห้องน้ำ และวางเธอลงที่ขอบอ่างอาบน้ำซึ่งเปิดน้ำอัติโนมัติไปพร้อมกลิ่นหอม ตามด้วยเสียงเพลงเบาๆ ที่ดังขึ้นเหมือนกับที่ห้องพักของเขาที่แม็คโดเวลล์ บิลดิง

“ทำไมคิดว่าผมจะไม่ล่ะ”

ชายหนุ่มย้อนถามขณะปลดผ้าห่มที่พันตัวซินเดลออก มือบางยื้อยุดผ้าห่มนั้นไว้ แต่เมื่อชายหนุ่มเหลือบขึ้นสบตา หญิงสาวก็ปล่อยมืแล้วยอมให้เขาปลดเปลื้องสิ่งบดบังร่างกายของเธอออก

แววตาพึงพอใจของชายหนุ่มปรากกฏขึ้น ทันที ซินเดลไม่ปฏิเสธว่าเธอรู้สึกยินดี ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่ยินดีหรอกหากผู้ชายของเราพึงพอใจในร่างกายของเรา เพียงแต่ในประเด็นของซินเดลอาจซับซ้อนขึ้นอีกนิดตรงที่ว่า ผู้ชายที่กำลังถอดเสื้อผ้าอยู่นั้นในอีกสามเดือนข้างหน้าเขาจะไม่ใช่ผู้ชาย ของเธอ

“คุณไม่จำเป็นต้องทำอย่างนี้ เมื่อคืน เราก็แค่ทำตามธรรมชาติ”

ซินเดลพูดขณะที่เขาลูบไล้สบู่ไปตามร่างกายเธอ อิชเลย์ไม่ยอมให้เธอขยับไปไหนหรือปฏิเสธสิ่งที่เขาจะทำ และซินเดลก็ไม่เห็นความจำเป็นที่ต้องทำอย่างนั้นด้วย เธอรู้สึกดีกับมัน ถือเป็นการพักร้อนอย่างหนึ่งก็ได้

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ยังไม่เข้าใจธรรมชาติของผู้ชาย” อิชเลย์ตอบขณะเปิดน้ำฝักบัวล้างฟองสบู่ออกไปจนหมด

ซินเดลหน้าแดงระเรื่อขึ้นอีกนิดหน่อย ขณะที่เห็นดวงตาวาวของเขาที่กวาดมองไปทั่วตัวเธอ

“ผมควรขอบคุณเสื้อผ้าเชยๆ ของคุณนะ”

ชายหนุ่มเปลี่ยนประเด็นพร้อมกับอุ้มซินเดลเดินไปที่อ่างอาบน้ำ แล้วก้าวลงไปแช่น้ำที่เขาเปิดทิ้งเอาไว้

“ทำไมคะ” ซินเดลถาม

“เพราะมันทำให้คุณเป็นของผมคนเดียว” เสียงทุ้มตอบขณะวักน้ำอุ่นรดราดตัวซินเดล

“สำคัญตัวผิดไปหรือเปล่าคะ คุณคงไม่คาดหวังว่าฉันเป็นผู้หญิงหัวโบราณที่จะไม่สามารถมีความสัมพันธ์ชั่ว ข้ามคืนกับผู้ชายสักคนมาตลอดห้าปีหรอกใช่ไหมคะ”

“ไม่...ผมไม่ได้คาดหวัง แต่ผมแน่ใจว่าผมเป็นคนเดียวที่สามารถทำอย่างนั้นได้”

อิชเลย์ตอบพร้อมกับสาธิตสิ่งที่เขาทำเมื่อคืนอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันแตกต่างเพราะเมื่อคืนมีแต่เธอที่เปล่าเปลือยในอ้อมกอดเขา แต่ตอนนี้พวกเราทั้งคู่ต่างไม่มีอะไรปกป้องจากสัมผัสแบบเนื้อแนบเนื้ออีก

“ยะ...หยุด หยุด คุณจะไม่รักษาคำพูดงั้นเหรอคะ” ซินเดลรีบร้องห้าม ขณะที่ความร้อนแรงของสัมผัสเริ่มทวีมากขึ้นจนเกือบจะเกินขอบเขตที่เธอและเขา จะควบคุมได้

อิชเลย์ผละออกจากหญิงสาวที่สวยและเซ็ก ซี่ที่สุด ดวงตาคมกริบฉายแววเสน่หาเสียจนซินเดลต้องหลบตาเพื่อเรียกสติตัวเอง แล้วหันกลับไปเผชิญหน้ากับชายหนุ่มที่เคลื่อนตัวไปนั่งอีกฟากของอ่าง

ดูเหมือนเขาเองก็กำลังควบคุมตัวเองเหมือนกัน

“ผมต้องการคุณ” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

นั่นยิ่งทำให้ซินเดลยกมือขึ้นกอดตัวเอง ไม่ว่าเขาวางแผนนี้มาก่อนจะพูดออกมาหรือไม่ แต่เขาก็คิดได้อย่างล้ำลึกมาก ในห้องนี้ด้วยสภาพร่างกายที่เปลือยเปล่ากันทั้งคู่อย่างนี้ เธอไม่อาจหนีเขาไปได้จนกว่าการเจรจาจะจบสิ้น

“ห้าปีที่ผ่านมา ผมไม่เคยผิดคำสาบานที่ให้ไว้ต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้ากับคุณเลยสักครั้ง แล้วเมื่อคืนก็ผมรู้ว่าคุณเองก็เช่นกัน”

ซินเดลเม้มปากกับความจริงที่เขาเอาออกมาตีแผ่ 

“...ไม่ว่าอีกสามเดือนข้างหน้าพวกเราจะเป็นอย่างไร แต่ ณ เวลานี้ ผมกับคุณคือสามีภรรยาที่ถูกต้องในทุกๆ ความหมายของคำคำนั้น”

“แล้วยังไง จำเป็นด้วยเหรอที่ฉันจะต้องยอมให้คุณ...เอ่อ มีอะไรกับฉัน”

อิชเลย์มองผิวหน้าที่แดงระเรื่อขึ้นอย่างพอใจ ก่อนจะตอบด้วยเสียงหนักแน่นว่า “ผมต้องการคุณ”

“แต่ความต้องการของคุณจะทำให้ฉันลำบากในภายหลัง”

ซินเดลเถียงกลับทันควัน อิชเลย์เบิกตากว้างขึ้นแล้วหรี่ตาลงอย่างพอใจ นั่นทำให้ซินเดลต้องร้องในใจว่า ตาย...เราพลาดอีกแล้ว

“หมายความว่าคุณไม่ได้ไปพบสูตินารีแพทย์นานแล้ว”

“ฉันไป”

“แต่คุณก็ไม่ได้ให้หมอฉีดยาคุมกำเนิดตามระเบียบ[2]

“ฉันเป็นผู้หญิงที่เคยแต่งงานแล้ว อ้อไม่สิ หากจะพูดกันตามจริง ฉันยังแต่งงานอยู่ ถ้าคุณลืมข้อนั้น”

ซินเดลตอบเสียงสะบัด ภาพที่เธอนั่งลุ้นอยู่ทุกวันว่า เมื่อไรประจำเดือนของเธอจะมาแวบเข้ามาในหัว เธอยังจำความหวาดกลัวในตอนนั้นได้ดี ไม่ได้กลัวว่าเธอจะท้อง แต่กลัวชะตากรรมที่จะเกิดกับเด็กที่จะเกิดมามากกว่า เธอรับไม่ได้ที่ลูกจะต้องมาเผชิญกับสิ่งนั้น

ใบหน้าซีดเผือดที่หวนนึกถึงอดีตของหญิง สาว ทำให้อิชเลย์หัวใจหล่นวูบ หลายปีที่ผ่านมาอาจมีปัญหามากมายที่รุมเร้าผู้หญิงตรงหน้า แต่สิ่งหนึ่งที่เขาไม่เคยคิดมาก่อนก็คือปัญหานี้ เขาไม่เคยไม่ฉีดยาคุมกำเนิดตามกฎระเบียบ แม็คโดเวลล์เข้มงวดในเรื่องนี้มาก ทายาทที่เป็นสายเลือดของเขาคือทายาทรุ่นต่อไปของแม็คโดเวลล์ และการแต่งงานอย่างฉุกละหุกเพราะอารมณ์รักในวัยหนุ่มสาว ไม่ใช่เหตุผลที่ดีมากพอที่แพทย์ประจำตระกูลจะละเว้นกฎการฉีดยานั่นให้เขาได้

มันก็แค่กฎของแม็คโดเวลล์อีกข้อที่ซินเดลไม่เคยรู้

“ผมเป็นคนทำตามระเบียบเสมอ ซิน”

ชายหนุ่มเอ่ยขณะเคลื่อนตัวเข้าหาหญิงสาว ซินเดลขยับตัวหนีไปอีกทาง เธอรู้โดยไม่ต้องบอกว่าเขาคิดจะทำอะไร ก็คำพูดที่ว่าเขาทำตามระเบียบเสมอนั่นไง แต่ปัญหาจริงๆ ของเธอมันมีมากกว่านั้นต่างหาก

“อ๊ะ”

ชายหนุ่มดึงร่างบางเข้ามากอดไว้อย่างรวดเร็ว แล้วเสียงของเธอก็หายไปในลำคอเมื่อเขาเริ่มจูบเธออย่างร้อนแรง ซินเดลรู้ได้ทันทีว่า การแก้เค้นเล็กๆ น้อยๆ ของไอซ์แสคกับผู้ชายคนนี้คงจบลงในเช้าในวันนี้ เพราะเขาตามใจเธอมามากพอแล้ว ดังนั้นก็ได้เวลาที่เขาจะตามใจตัวเองบ้าง

ผมต้องการคุณ นั่นอาจไม่ใช่คำพูดที่หญิงสาวทั่วไปต้องการ แต่ซินเดลรับรู้ด้วยหัวใจ สำหรับเธอ สำหรับสามเดือนที่เหลือ

เธอ...พอใจ

 



[1] Angellic language ภาษา โบราณที่นักโบราณคดีของโลกใหม่พยายามแปลความหมาย เพราะมีปรากฏอยู่ในทุกที่ของแหล่งโบราณสถานทั่วโลก เดิมทีมนุษย์คิดว่ามันไม่ใช่ภาษา เพราะไม่มีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์โลกเก่าด้วยเช่นกัน แต่ภาษานี้ก็ปรากฎอยู่ในทุกที่ที่เป็นแหล่งโบราณสถานภายหลังผ่านวิกฤตการณ์ คูลชาร์ป นักโบราณคดีที่เล็งเห็นความเชื่อมโยงนั้นจึงเริ่มศึกษามัน

[2] กฎหมาย ว่าด้วยการตั้งครรภ์ในเวลาที่เหมาะสม ก่อนหน้าที่ประชากรโลกจะลดน้อยลงอย่างปัจจุบัน โลกยุคใหม่ในช่วงเปิดศักราชมีประสบปัญหาด้วยประชากร ทั้งจากการตั้งครรภ์ก่อนเวลาอันควรและการตั้งครรภ์แบบไม่พึงประสงค์ จึงมีการร่างกฎหมายในเรื่องของควบคุมโดยให้ประชากรวัยเจริญพันธ์ควรได้รับ การฉีดยาคุมกำเนิดโดยสูตินารีแพทย์ทุกปีจนกว่าจะมีความพร้อมมากพอ เพื่อป้องกันการตั้งครรภ์แบบไม่พึงประสงค์จนทำให้สามารถควบคุมกำเนิดและลด ค่าใช้จ่ายในการดูแลศูนย์เลี้ยงเด็กกำพร้าได้



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ถึงคุยเปิดเรื่องจะดูหม่นหมองไปหน่อย
แต่ดีกรีความหวานของคู่พระนางของเราไม่ก็ไม่ลดลงเลยใช่ไหมคะ ><
นิยายตอนนี้เกือบจะเรียกได้ว่าเป็นฉากวาบหวิวที่สุดของกัลเลยหรือเปล่านะ
กัลควรตั้งคำเตือนหรือว่าใส่ NC หรือเปล่า?


อาจมีหลายคนตั้งคำถามว่า พี่กัลเปลี่ยนแนวเหรอ
ขอบอกว่า เปล่านะคะ แต่กัลอยากจะลองเขียนอะไรที่ไปจนถึงขอบอารมณ์ของคนให้มากขึ้น
อยากสร้างตัวละครที่ชีวิตจิตใจ มีหลายมิติ ซึ่งในบางครั้งมันก็ถูกจำกัดด้วยภาพลักษณ์ของกัลเอง
กัลรักที่จะเขียนนิยายให้เยาวชนอ่าน แต่ขณะเดียวกัน กัลก็อยากเขียนนิยายให้คนช่วงอายุอื่นด้วย


หรือถ้าจะให้พูดกันตามจริง นักอ่านต่างหากที่เลือกที่จะอ่านในสิ่งที่เขาอยากอ่าน
และกัลเชื่อในวิจารณญาณของนักอ่านว่าพวกเขาจะได้รับสารที่กัลต้องจะสื่อได้จากเรื่องราวที่เกิดขึ้น
โดยส่วนตัวกัลรู้ตัวเสมอว่ากลุ่มนักอ่านของกัลอยู่ในช่วงอายุไหน
และมันคงไม่ผิดที่กัลอยากนำเสนอ แนวความคิดของกัลต่อเรื่องที่เยาวชนควรรู้ไว้นิยายเรื่องนี้


ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ
แล้วก็ต้องขอโทษสำหรับการงดสปอยอีกตอนเพราะต้นฉบับยังไม่เรียบร้อยค่ะ






Post Comment

Statistic

Date posted: 5 years ago.
Date modified: 3 years ago.
Overall Viewed: 62,229 times
Monthly Viewed: 155 times
Rated: 5 times
Favorited: 9 times
Commented: 3 times
Player

Advertise

TSWriter.com - Reader and Writer Community. - Terms of Use and Disclaimer - Advertisement

©2009 All Rights Reserved.