Shaman's Love

2nd Spell: iDowsing - ตอนที่ 3 (100%)

สวัสดีค่ะ

 

วันนี้วีมีประสบการณ์ใหม่

พี่โตโยต้า รถคู่หูของวี ที่วีจอดไว้ที่ลานจอดรถมา 2 อาทิตย์

ไม่ตอบสนองต่อรีโมทของกุญแจ ตอนแรกวีคิดว่าถ่านของรีโมทกุญแจหมด

แต่ปรากฎว่า ไอ้ที่หมด คือ แบตรถยนต์ค่ะ ><

 

แล้วพอโทรหาช่างก็ไม่มีอู่ไหนส่งช่างมาเปลี่ยนแบตให้วีได้เลย

ก็มันเป็นเช้าวันอาทิตย์นี่คะ จะมีใครทำงานกัน เฮ้อ

โชคดีที่วีมีพี่ชาย สิ่งที่พี่ชายที่น่ารักของวีแนะนำให้ทำก็คือ

ไปซื้อแบตมาแล้วเปลี่ยนเอง พร้อมกับแวะซื้อประแจที่โฮมโปร

 

วันนี้เลยได้ประสบการณ์ใหม่ คือช่วยพี่ชายเปลี่ยนแบตรถยนต์เป็นครั้งแรก

มันไม่ใช่งานยากอย่างที่คิด และวีคิดว่าถ้าเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นอีก

คราวหน้าวีคงสามารถทำมันได้ด้วยตัวคนเดียว

เป็นผู้หญิงสมัยใหม่ก็ต้องทำได้หลายๆ อย่างจริงไหมคะ 555

 

รักคนอ่านเสมอ

veerandah

 

Facebook : Veerandah Suksasunee

Twitter: @veerandah

Line: veerandah

Instargram: veerandah

Email: veerandah@gmail.com

Web: tswriter.com (ทุกคนสามารถตามอ่านนิยาย (แบบเต็มๆ) ของวีได้ที่นี่ค่ะ

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ตอนที่ 3

 

พิมพ์จันทร์กำลังเดินเลี้ยวไปยังร้านรุ่งสางแต่ก็ต้องชะงักเท้าไว้ เพราะมีชายหนุ่มต่างชาติกำลังยืนนิ่งอยู่หน้าบันไดทางขึ้นร้านเรือนพระจันทร์

ลูกค้าต่างชาติเหรอ ทำไมมาเช้าจัง

เฮ้ คุณ ร้านเปิดสิบเอ็ดโมง แต่ถ้าคุณหิวต้องการอาหารเช้า เรามีคาเฟ่เล็กๆ บริการอยู่ทางด้านหลัง แต่ต้องเดินไปอีกสีประมาณสามร้อยเมตรนะ พิมพ์จันทร์ตัดสินใจตะโกนภาษาต่างชาติออกไป ทำให้ชายหนุ่มคนนั้นหันมามองที่เธอแล้วค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้

เอาแล้วไง ไอ้พิมพ์ ถ้าไอ้ฝรั่งนี่ไม่ได้พูดอังกฤษจะทำยังไง

ขอบคุณที่บอกครับ ชายหนุ่มตอบเป็นภาษาไทย

พิมพ์จันทร์อ้าปากค้าง ก่อนจะรีบทำสีหน้าให้เป็นปกติ อ้าว พูดไทยได้ก็ไม่บอก

ก็คุณไม่ได้ถามก่อนนี่ครับ แม้คำตอบจะสุภาพแต่ก็ทำพิมจันทรรู้สึกคันยิบๆ ที่ปากอยากด่ากลับไม่ได้

โห นอกจะพูดไทยชัดแล้วยังกวนอวัยวะเบื้องล่างด้วย อย่างนี้มันไม่น่าต้อนรับเอาเสียเลย

แล้วตกลงคุณจะไปคาเฟ่ไหม ถ้าไปฉันจะนำทางให้ พิมพ์จันทร์ตัดสินใจเก็บคำด่าเอาไว้ก่อนเพื่อผลประโยชน์ของร้าน

ขอบคุณมากครับ ชายคนนั้นตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพอีกครั้ง

งั้นก็เชิญทางนี้ พิมพ์จันทร์พูดพลางขยับตัวเดินนำ ขณะที่ชายหนุ่มก็เดินตามพร้อมกับมองบรรยากาศรอบๆ ไปด้วยความสนใจ

ที่นี่สร้างในทำเลที่มีผู้พิทักษ์

ฮะ คุณพูดว่าอะไรนะ พิมพ์จันทรันกลับมาถามเมื่อได้ยินแขกคนแรกของร้านพูดพึมพำอะไรแปลกๆ

ผมแค่จะบอกว่า ที่นี่ตั้งอยู่ในทำเลที่ดี คริสโตเฟอร์แก้คำพูดของเขาเสียใหม่ทำให้พิมพ์จันทร์พยักหน้ารับ

แน่นอน แต่ว่าทำเลดีนั่นเป็นแค่ข้อได้เปรียบข้อหนึ่ง เพราะทีเด็ดจริงๆ คืออาหารของเรา รับประกันได้เลยว่า คุณจะได้ทานอาหารไทยต้นตำรับแท้ๆ เพราะมันถูกปรุงด้วยสูตรที่เหมือนกันมาสามชั่วอายุแล้ว

คริสโตเฟอร์มองไปรอบๆ ตัวอีกครั้งแล้วพยักหน้าเห็นด้วย

ครับ ผมเชื่อคุณ แต่ก็มีคนแนะนำผมมาเพิ่มว่า ที่นี่ทำอาหารสไตล์ฟิวชั่นอร่อยด้วย

ถ้าคนที่แนะนำคุณเป็นคุณต่างชาติ นั่นก็ถูกของเขานะ อาหารไทยบางอย่างเผ็ดเกินไปเราก็เลยคิดเมนูใหม่ที่ปรับรสชาติให้เหมาะกับลิ้นของแขกต่างชาติด้วย

เพราะอย่างนั้นเธอถึงบอกว่าที่นี่เป็นร้านโปรดของเธอ

เธอไหน? พิมพ์จันทร์หันมาถาม

เอ้อ เพื่อน...ของผม คริสโตเฟอร์ตอบ

พิมพ์จันทร์พยักหน้าเข้าใจแล้วหันกลับไปเดินนำต่อ และนี่เป็นครั้งแรกที่คริสโตเฟอร์มองเห็นพิมพ์จันทร์อย่างชัดเจน

มนุษย์ทุกคนจะมีรังสีแผ่ออกมาจากตัวซึ่งเป็นผลมาจากดวงวิญญาณ ทารกแรกเกิดจะเปล่งประกายออกมาน้อยที่สุด ในขณะคนใกล้ตายจะเปร่งประกายออกมาสว่างที่สุดเพรากายหยาบเริ่มเสื่อมสลาย

ในกรณีที่ไม่เจ็บป่วย กลไกของธรรมชาติเลือกที่จะปกป้องดวงวิญญาณของเด็กแรกเกิดเพื่อไม่ให้ถูกใครหรืออะไรมาเอาวิญญาณของเด็กไปมากกว่าคนที่สูงอายุกว่า

ถามว่า แล้วหมอผีสามารถดวงวิญญาณของเด็กออกมาได้หรือไม่

คำตอบคือ ได้ แต่มักไม่ค่อยนมีหมอผีที่จะเสียเวลาทำอย่างนั้น เพราะวิญญาณเด็กยังอ่อนเยาว์เกินไป ต้องเสียเวารวบรวมมากมายเพื่อให้พลังเทียบเท่าวิญญาณของผู้ใหญ่แค่ดวงเดียว

วิญญาณที่ดีท่สุดสำหรับหมอผีคือดวงวิญญาณของคนมีอายุซึ่งสะสมประสบกาณ์ หรือมีการบำเพ็ญตบะจนแก่กล้า อย่างเช่น ดวงวิญญาณของนักบวช แต่น่าเสียดายที่วิญญาณของนักบวชก็เป็นวิญญาณชั้นสูงจนเกินที่หมอผีชั่วๆ คนไหนจะเอื้อมถึง พวกมันเลยหันไปหาวิญญาณอีกประเภทที่ถึงแม้จะเป็นคนธรรมดาแต่พวกเขากลับมีดวงวิญญาณที่มีพลังสูง แม้ไม่เท่านักบวชแต่ก็สูงมากพอที่จะทำให้หมอผีบางคนกระเหี้ยนกระหือรืออยากครอบครอง

ดวงวิญญาณของผู้ปัดเป่า

คริสโตเฟอร์บอกตัวเองแล้วหลุบตามองที่กลางลำตัวของผู้หญิงที่เดินนำทางเขาอยู่ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

'มากกว่าหนึ่งดวงด้วยงั้นเหรอ น่ามหัศจรรย์มาก โอกาสพบน้อยกว่าหนึ่งพันล้านครั้งอีกนะที่จะพบดวงวิญญาณแบบนี้สองดวงพร้อมกัน'

ชายหนุ่มคิดก่อนจะแกล้งเสมองทางอื่นเมื่อเธอหันกลับมา

โอเคถึงแล้ว ขอต้อนรับสู่ร้านรุ่งสาง เชิญเลือกที่นั่งได้เลย ไม่เกินหนึ่งนาทีจะมีพนักงานเอาเมนูมาให้

ขอบคุณครับ คริสโตเฟอร์เอ่ยแล้วเลือกที่จะนั่งในมุมที่มองเห็นคนที่นำทางเขามาถึงที่นี้จนลับสายตา

กึก!

ถ้าคุณชอบพิมพ์ล่ะก็ เสียใจด้วยนะ เพราะเธอมีสามีแล้ว แถมตอนนี้ก็กำลังจะมีน้องให้แองจี้ด้วยอีกคนด้วย

คริสโตเฟอร์ก้มลงมทองเมนูอาหารที่จู่ๆ ก็ถูกวางตรงหน้าแล้วเงยหน้ามองเด็กหญิงอายุไม่น่าเกินสิบสอง หน้าตาน่ารักราวกับนางฟ้าตัวน้อยๆ ที่กำลังสวมผ้ากันเปื้อนลายกระต่ายนั่งอยู่บนดวงจันทร์พร้อมอักษรภาษาไทยที่ปักชื่อร้านไว้ตรงกลางอก

"เอ่อ ผมสนใจเธอจริง แต่ไม่ใช่ในเชิงชู้สาวแบบนั้น" ชายหนุ่มเลือกตอบเป็นภาษาอังกฤษเหมือนกับที่เด็กหญิงใช้พูดกับเขา

ก็ดี จะสั่งอะไรดีคะ เด็กหญิงถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลกว่าเดิม

ที่นี่เขาให้เด็กอายุไม่เกินสิบแปดทำงานได้งั้นเหรอ คริสโตเฟอร์ถามอย่าฃสวสัยทำให้แองเจลล่ายกมือขึ้นกอดอกแล้วมองเขาด้วยสายตาไม่พอใจ

ไม่ได้หรอก แต่นี่เป็นร้านของมาม๊า แองจี้แค่มาช่วยงาน รับออเดอร์จากแขกที่เป็นเหมือนคุณ

แขกที่เป็นเหมือนผม?” คริสโตเฟอร์ถามย้ำทำให้แองเจลล่าพยักหน้ารับ

ใช่

ถ้าเหมือนผมจริง ผมคิดว่าคงมีไม่มากเท่าไรหรอกสาวน้อย คริสโตเฟอร์พูดพร้อมยกมุมปากสูง

ใครว่า มีตั้งมากมายก่ายกองต่างหาก แองเจลล่าพูดพลางทำไม้ทำมือประกอบ

จริงเหรอ คนอย่างผมเนี่ยนะ คริสโตเฟอร์ถามย้ำ แองจี้ก็รีบพยักหน้าแรงๆ อีกครั้ง

ใช่ แขกชาวต่างชาติ มีทั้งอังกฤษ อเมริกัน ฝรั่งเศส แองจี้บอกคุณหรือยัง ว่าแองจี้พูดฝรั่งเศสได้ด้วยนะ ดังนั้นแองจี้เลยช่วยงานหม่าม๊าได้เยอะมากๆ เด็กหญิงพูดอย่างภูมิใจแล้วพยักเพยิดหน้าไปที่เมนู

ตกลงคุณจะสั่งอะไร ถ้าคุณสั่งช้าและแขกมาเยอะกว่านี้ คุณก็จะได้อาหารช้า อย่าหาว่าแองจี้ไม่เตือนนะ

โอ้ ขอบคุณมากที่เตือน งั้นเอาชุดอาหารเช้าอันนี้แล้วกัน แต่ขอเปี่ยนจากกาแฟเป็นชาแทน จะได้ไหมครับ

หึ คนอังกฤษ แองเจลล่าพึมพัมเลียนแบบผู้ใหญ่ ทำให้คริสโตเฟอร์อดเอ็นดูเด็กน้อยตรงหน้าไม่ได้ ไม่ว่าใครก็ตามที่เลี้ยงเด็กคนนี้มา ต้องเป็นคนที่สุดยอดแน่ๆ

ครับ ผมเป็นคนอังกฤษแท้ๆ เลย

งั้นรอสักครู่นะคะ เด็กหญิงเอ่ยพร้อมกับเก็บเมนู

คริสโตเฟอร์เหลือบมองไปยังบานประตูที่พิมพ์จันทร์หายตัวไปอีกครั้ง สันชาตญานของเขาบอกว่า ถ้าพวกดาวเซอร์รู้ว่ามีดวงวิญญาณแห่งการปัดเป่าอยู่ที่นี่ เธอและลูกของเธอคนนี้อาจตกเป็นเป้าหมายได้

"สงสัยเราคงต้องมาที่นี่บ่อยกว่าที่คิดแล้วล่ะ"

 

++++++++++++++++++++++++

+++++++++++++

++++++++

+++

+

ความจริงตอนที่วีคิดตัวละครอย่างพิมพ์จันทร์ไว้ครั้งแรก

วีก็คิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่แปลกมากๆ และพอต้องมาเขียนเรื่องนี้

วีก็พบว่า เธอเป็นมากกว่าผู้หญิงแปลกค่ะ 

แต่เธอ "พิเศษ" ในหลายๆ ความหมาย ทุกคนเห็นด้วยไหมคะ

+

+++

++++++++

+++++++++++++

++++++++++++++++++++++++

 

นายบลูอยู่ไหนเหรอเพียง พิมพ์จันทร์ร้องถามพี่สาวทันทีที่เดินเข้ามาในครัว

ไปเอาเอกสารที่รถ เธอนั่งรอก่อนสิพิมพ์  ทานอาหารเช้ามาหรือยัง เพียงจันทร์ในชุดคลุมท้องตอบพร้อมกับหันมาส่งยิ้มให้กับพิมพ์จันทร์

ยังเลย ก็กะมาขอข้าวเธอกิน

คุณดลล่ะ มาด้วยหรือเปล่า

เปล่า เห็นว่าต้องไปจัดการเอกสารที่สำนักงานใหญ่ แต่เดี๋ยวตอนเที่ยงจะกลับมาทานข้าวเที่ยงด้วย

เป็นคุณสามีที่ดีจริงๆ เลยนะ คุณดลเนี่ย

สามีเธอก็ใช่ย่อยนะเพียง พิมพ์จันทร์ย้อนทำให้เพียงจันทร์ยิ้มกว้างขึ้น

ข้างนอกฉันพาลูกค้ารายแรกมาให้เธอด้วยนะเพียง เป็นฝรั่งพูดอังกฤษแต่เขาก็พูดไทยดีดีทีเดียว นางฟ้าตัวน้อยของเรากำลังรับหน้าอยู่ พิมพ์จันทร์รายงานทำให้เพียงจันทร์พยักหน้าแล้วคว้าผ้าคลุมกันเปื้อนมาใส่

อาหารเช้าหนึ่งชุดกับชาอังกฤษค่ะ หม่าม๊า เสียงสดใสของแองเจจล่าดังเข้ามาในห้องก่อนที่เจ้าตัวจะเดินมาถึงเรียกรอยยิ้มให้กับผู้ใหญ่ได้ทันที

ขยันขันแข็งจริงๆ เลยนะ พนักงงานพิเศษคนนี้น่ะ พิมพ์จันทร์แซมทำให้แองจี้ยกมือขึ้นกอดอกแล้วเชิดหน้าอย่างโอ่ๆ

แน่นอนสิ พิมพ์ แต่ลูกค้าคนนี้เขามองพิมพ์แปลกๆ ด้วยนะ แต่ไม่ต้องห่วงแองจี้พูดดักคอไว้หมดแล้ว แองเจลล่าพูดด้วยความภาคภูมิใจ

งั้นเหรอ พิมพ์จันทร์รับคำแล้วเอี้ยวตัวแอบมองลูกค้าที่เธอเป็นคนพาผ่านทางช่องหน้าต่างเล็กๆ ที่มีไว้ให้เพียงคอยสังเกตลูกค้าหน้าร้านอย่างพิจารณา

เขาก็ท่าทางเป็นคนแปลกๆ นิดหน่อยนะ เหมือนชอบพูดพึมพัมคนเดียวยังไงก็ไม่รู้

จะเป็นพวกเดียวกับ...คนที่ทำร้ายวิชหรือเปล่า เพียงจันทร์ถามอย่างกังวล

ไม่น่าใช่นะ

พิมพ์รู้ได้ยังไงเหรอ แองเจลล่าถาม ทำให้พิมพ์จัทน์ยกมือลูกหัวหลานสาวคนเก่งอย่างหมั่นเขี้ยว

คนมันฝึกมาต่างกันนะจ๊ะ ยัยหนู เอาเป็นว่า รู้ก็แล้วกัน พิมพ์จันทร์ตอบทำให้แองเจลล่าทำหน้ายุ่งแล้วเดินไปกอดเพียงจันทร์อย่างอ้อนๆ

หม่าม๊าดูสิ พิมพ์ดูถูกแองจี้ เด็กหญิงเอ่ยทำให้เพียงจันทร์หัวเราะออกมา

แหม แค่นี้ก็ต้องฟ้องแม่ แล้วจะให้ดูผิดได้ยังไง

พิมพ์อ่า แองจี้โอดครวญขึ้นมาแต่ก็ต้องหยุดเพราะบลูเดินเข้ามาในห้องอาหารก่อน

แองจี้อย่าเพิ่งกวนหม่าม๊าสิ รีบไปทำการบ้านให้เสร็จ เพราะเดี๋ยวบ่ายนี้ต้องไปฟิตติ้งชุดกับวิชไม่ใช่เหรอ ถ้าการบ้านไม่เสร็จพ่อไม่ให้ไปนะ

ค่า พอได้ยินว่าจะอดเที่ยวแองเจลล่ารีบรับคำและวิ่งออกจากห้องครัวไปทันที

ไง พิมพ์ ทานอะไรมาหรือยัง บลูทักพิมพ์จันทร์ขณะที่ยื่นซองเอกสารให้หญิงสาวแล้วตรงเข้าไปหอมแก้มเพียงจันทร์โดยไม่แคร์สายตาน้องสtใภ้

ก็มาขอฝากท้องกับเพียงนั่นแหละ แต่ให้ทำให้ลูกค้าก่อนได้ ยังไม่หิวมาก พิมพ์จันทร์เอ่ยแล้วขยับตัวลุกขึ้น

เราออกไปคุยข้างนอกไหม จะได้สะดวกหน่อย พิมพ์จันทร์เสนอพร้อมหยิบซองเอกสารเดินนำไปด้านนอก

พิมพ์จันทร์เลือกที่นั่งตรงจุดที่ไกลจากทางเข้าร้านมากที่สุดที่ว่าจะได้ไม่โดนรบกวนโดยลูกค้าของร้าน ก่อนที่เธอจะดึงเอกสารออกจากซองขึ้นมองแต่ก็ต้องวางลงแล้วยื่นกลับให้บลูอย่างจนปัญญา

อ่านไม่รู้เรื่อง แปลให้หน่อย

บลูหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วชี้นิ้วไปที่ตัวเลขที่เรียงต่อกันนับสิบๆ บรรทัด

นี่คือข้อมูลการฝาก ถอน และโอนเงินทั้งหมดในรอบยี่สิบปี รวมไปถึงรายการการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตทั้งหมดของคุณลลิตา กับนายอนิรุตต์

ยี่สิบปีเลยเหรอ นายไปเอามาได้ยังไงน่ะ พิมพ์จันทร์ถามอย่างไม่อยากจะเชื่อหู

ใช้เส้นสายนิดหน่อย ขออนุญาตไม่บอกก็แล้วกัน บลูตอบตรงทำให้พิมพ์จันทร์ทำเสียงจิ๊กจั๊กในคออย่างหมันไส้ แต่ก็ไม่พูดอะไรออกมา และตั้งใจฟังบลูอธิบายต่อว่า

ดูเผินๆ ก็เป็นการใช้จ่ายธรรมดา แต่พอดูอย่างละเอียดแล้วจะพบความผิดปกติอยู่อย่างหนึ่ง

ความผิดปกติอะไร พิมพ์จันทร์ถามอย่างสนใจ

ของที่เธอสั่งซื้อน่ะสิ ตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมา มีของอยู่อย่างหนึ่งที่เธอจะสั่งทุกอาทิตย์ไม่เคยขาดเลยสักครั้งเดียว

ของอะไรนายรู้ไหม

รู้ บลูตอบพลางดึงกระดาษที่มีรูปถ่ายออกมาที่พิมพ์จันทร์เห็นแล้วต้องนิ่วหน้า

น้ำหอมเหรอ ผู้หญิงกับน้ำหอมก็ไม่เห็นแปลกนี่

แล้วมีผู้หญิงกี่คนในโลกนี้ล่ะ ที่สั่งซื้อน้ำหอมยี่ห้อเดียวกัน กลิ่นเดียวกันทุกอาทิตย์ติดต่อกันเป็นเวลายี่สิบปี บลูพูดต่อทำให้พิมจันทร์ตาโต

ถ้าไม่ใช้เทผสมน้ำเพื่อใช้อาบล่ะก็ ฉันไม่คิดว่าคนปกติจะใช้น้ำหอมขวดหนึ่งหมดภายในหนึ่งอาทิตย์หรอก

ก็นั่นน่ะสิ และเพราะซื้อยี่ห้อและกลิ่นเดียวกันหมด จึงไม่ใช่การซื้อเพื่อสะสมด้วยเหมือนกัน บลูตอบอย่างเห็นด้วย

และที่ผิดสังเกตุกว่านั้นก็คือ บริษัทที่นำเข้าน้ำหอมมาขายให้คุณลิลิตาเป็นเพียงบริษัทที่จดทะเบียนการค้านำเข้าสินค้าแบบหลอกๆ พอตามสืบไปถึงที่ตั้งของร้าน มันเป็นแค่ห้องเช่าเก่าของตี่กำลังถูกทุบทิ้ง

คนระดับคุณนายรองของโล้ววิทยะซื้อน้ำหอมจากพ่อค้าผิดกฎหมายนานถึงยี่สิบปีเลยงั้นเหรอ ทั้งที่มีเงินซื้อน้ำหอมแบรนด์เนมได้ไม่อั้นเนี่ยนะ

ใช่ นอกเสียจากว่าของที่ส่งมาจะไม่ใช้น้ำหอมจริงๆ หรือทุกการสั่งจ่ายเป็นเพียงการทำการซื้อขายปลอมๆ บังหน้าเพื่อกลบเกลื่อนการโอนเงินให้กับใครสักคนโดยไม่ให้คนอื่นรู้ก็ได้

พิมพ์จันทร์หลี่ตามองบลูอย่างครุ่นคิด

ถ้ารวมๆ เงินที่สั่งซื้อของมันประมาณสักเท่าไรน่ะ บลู

ถึงจะไม่เท่ากันในแต่ละปีแต่ถ้าคิดเฉลี่ยๆ ก็เฉียดหลักล้านต่ออยู่เหมือนกัน

นายหาชื่อพ่อค้าคนที่รับเงินจากคุณลลิตาได้หรือเปล่า

ได้ แต่ไม่รู้ว่าชื่อที่ได้มาเป็นชื่อจริงหรือเปล่า ต้องขอเวลาตรวจสอบอีกสักหน่อยนะ

งั้นฝากสืบต่อได้ไหม พิมพ์จันทร์พูดเหมือนกึ่งๆ ขอร้องทำให้บลูยักไหล่

ชัวร์ แต่ก็อยากบอกให้เธอรู้ไว้นะพิมพ์ แม้จะรู้ชื่อ แต่การจะให้หาจุดเชื่อมโยงหรือหลักฐานเชิงประจักษ์ถึงการจ้างวานฆ่าลูกชายคนโตของโล้ววิทยะคงยากหน่อย บลูเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

หลักฐานพวกนั้นใครจะอยากได้กัน ถ้าถึงขั้นจ้างหมอผีฆ่าคน เธอคิดว่ามันจะเหลือหลักฐานที่ตำรวจยอมรับได้อยู่งั้นเหรอ ฉันก็แค่อยากรู้ว่าไอ้ตัวต้นเหตุมันเป็นใคร ส่วนเรื่องจะจัดการยังไง เอาไว้รู้ก่อนว่ามันเป็นใคร แล้วค่อยคิดจะจัดการก็ยังไม่สาย พิมพ์จันทร์ตอบทำให้บลูมองหน้าหญิงสาวนิ่ง

ในฐานะของสามีที่มีภรรยาที่กำลังท้องเหมือนกัน ผมชักเข้าใจแล้วว่าทำไมดลถึงห่วงคุณมากขนาดนี้

นายทำหน้าที่ของนายไปเถอะน่า อย่าปากมากไปบอกนายดลเชียว ไม่งั้นได้นอนคนเดียวเดือนนึงแน่ พิมพ์จันทร์ขู่ทำให้บลูหัวเราะออกมา

โอเคๆ ไม่พูดอยู่แล้ว ไม่เห็นต้องขู่กันเลยนี่นา บลูเอ่ยพร้อมกับชูมือยอมแพ้ไปด้วย

ไม่ได้ขู่ ฉันพูดจริง ฉันสังหรณ์ว่างานนี้มันไม่จบง่ายๆ แน่ ถ้าเราจัดการตัวต้นตอไม่ได้ วิชก็ยังไม่ปลอดภัย ไอ้เผือกด้วย

บลูมองสีหน้าจริงจังของหญิงสาวตรงหน้าแล้วอดรู้สึกทึ่งไม่ได้ ผู้หญิงคนนี้เติบโตมาพร้อมภรรยาของเขาจริงๆ น่ะเหรอ ทำไมเธอถึงได้มีนิสัยที่แตกต่างจากเพียงจันทร์มากขนาดนี้ แต่พอคิดว่าคนที่เลี้ยงเธอคนนี้มาคือ คุณยายชมจันทร์ ปักษาธร คุณย่าแท้ๆ ของเขา ความแข็งแกร่งและบ้าดีเดือดนี้คงต้องบอกว่าเป็นเรื่องธรรมดา

 

อาหารเช้าได้แล้วค่ะ คุณลูกค้า”  เสียงบอกพร้อมกับอาหารที่วางตรงหน้าของคริสโตเฟอร์ทำให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองพนักงานเสริฟ ที่เดินมาพร้อมกับหญิงสาวท้องแก่อีกคนที่ไม่ใช่คนที่นำทางเขามาที่นี่ซึ่งกำลังถือถาดที่มีกาน้ำชาอยู่

ขอบคุณครับ คริสโตเฟอร์รับคำขณะที่พนักงานจานอาหารเช้าวางตรงหน้าเขาพร้อมกับเพียงจันทร์ก็วางถาดกาน้ำชาลงบนโต๊ะแล้วเริ่มรินน้ำชาลงถ้วยน้ำชาช้าๆ

ผมรินเองก็ได้ครับ เกรงใจคุณ กำลังท้อง

แค่ท้องค่ะ ไม่ได้ป่วย ฉันทำได้ค่ะ หญิงสาวค้านด้วยรอยยิ้มแล้วทำหน้าที่ของเธอจนเสร็จ แต่การแสดงน้ำใจของคริสโตเฟอร์ทำให้เพียงจันทร์ลดความระแวงที่ชายหนุ่มคนนี้อาจเป็นคนที่คิดทำร้ายเพื่อนของเธอ

ไม่ค่อยได้ชงชาอังกฤษตอนเช้าขนาดนี้ หวังว่ารสชาติจะดีเป็นที่น่าพอใจนะคะ

ผมไม่ค่อยเรื่องมากขนาดนั้นหรอกครับ เอ่อ แล้วหนูน้อยคนเมื่อกี้ไปไหนเสียแล้วล่ะครับ

แองจี้งั้นเหรอคะ เธอมีการบ้านต้องทำค่ะ ขอโทษนะคะที่เด็กอาจกวนคุณ เพียงจันทร์พูดอย่างเกรงใจ

ไม่หรอกครับ เธอฉลาดและน่ารักมาก เอ่อ คุณเป็นเจ้าของร้านใช่ไหมครับ

ใช่ค่ะ มีอะไรเหรอคะ เพียงจันทร์ถาม

เอ่อ เพื่อนของผม เธอ...เป็นคนแนะนำให้ผมมาทานอาหารที่ร้านนี้ แต่พอดีว่าผมลืมขอเบอร์โทรติดต่อเธอไว้ เลยอยากจะสอบถามคุณว่าพอจะหาทางติดต่อเธอให้ผมหน่อยได้ไหมครับ

เพื่อนของคุณ...แต่จะให้ดิฉันติดต่อให้เหรอคะ

คริสโตเฟอร์ยกมือขึ้นจับต้นคอย่างเขินๆ แล้วพูดว่า

พอดีเราบังเอิญเจอกันที่ป้ายรถเมล์น่ะครับ พวกเราค่อนข้างคุยกันถูกคอ แต่...เอ่อ ผมแค่อยากขอบคุณเธอที่แนะนำร้านอาหารอร่อยๆ อย่างที่นี่ให้ผมน่ะครับ

คริสโตเฟอร์รู้ว่ามันเป็นเหตุผลที่ไม่เข้าท่า แต่ถ้าผู้หญิงที่เขาตามหาคือ คริสติน่า วิทเชส ตัวจริง ซึ่งเขาคิดว่าก็คงไม่พลาด เขาจะไม่สามารถตามหาเธอด้วยวิธีของเขาได้ เพราะถ้าทำได้เขาคงหาเธอพบไปนานแล้ว

คุณเป็นคนน่ารักมากค่ะ มิสเตอร์ แต่ที่นี่มีแขกมารับประทานอาหารมากมาย ดิฉันคงจำได้ไม่ไหมดหรอกค่ะ เกรงว่าอาจจะช่วยคุณไม่ได้

เธอบอกว่าที่นี่คือร้านประจำของเธอ ผมจึงคิดว่าคุณอาจจะคุ้นชื่อหรือหน้าของเธอบ้าง

แล้วเธอชื่ออะไรเหรอคะ

คริสติน่า ครับ เธอชื่อ คริสติน่า วิทเชส

เพียงจันทร์มองชายหนุ่มตรงหน้านิ่งแล้วหันไปสบตาสามีที่ตอนนนี้หันมาสบตากับเธอพอดีแล้วเธอก็หันมาสบตาลูกค้าคนแรกของวันของร้านรุ่งสางก่อนจะเอ่ยประโยคที่คิดว่ามันจะทำให้ลูกค้าของเธอหัวใจพองโต

ฉันคิดว่าฉันรู้จักคนที่รู้จักเธอค่ะ แต่คุณคงต้องให้เหตุผลที่ดีกว่านี้กับเธอ ถ้าต้อการจะพบเพื่อนของคุณ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จะได้เจอกันอีกครั้งแล้ว...จะได้เจอกันแล้ว >0<

คิดว่าถ้าแม่มดคริสติน่าของเรารู้ว่า มิสเตอร์ดูฟเป็นใคร

เธอจะมีอารมณ์แบบไหนคะ ^__^v

 

 

++++++++++++  ประกาศ  ++++++++++++

 

Shaman's Love: iWitch 

กำลังจะปิดการสั่งซื้อในวันพรุ่งนี้แล้วนะคะ 

(30 มิ.ย. 59)

ใครที่ต้องการมีนายเผือกไปครอบครอง รีบกดสั่งซื้อนะคะ


Post Comment

Statistic

Date posted: 3 years ago.
Date modified: 2 months ago.
Overall Viewed: 32,524 times
Monthly Viewed: 194 times
Rated: 0 times
Favorited: 1 times
Commented: 1 times
Player

Advertise

TSWriter.com - Reader and Writer Community. - Terms of Use and Disclaimer - Advertisement

©2009 All Rights Reserved.