ความรักของแสนรัก (Re-Write version)

ตอนที่ 1 การกลับมาของแสนรัก

สวัสดีค่ะทุกคน

 

หลายคนที่เป็นเพื่อนในเฟสบุคของวีน่าจะรู้ข่าวบ้างแล้วนะคะ

แต่ถึงจะไม่รู้ วันนี้วีก็ถือโอกาสเอาหนูแสนรักกับคุณหมออิศ

กลับมาให้ทุกคนอ่านอีกครั้งค่ะ (อ่านจากชือตอนก็รู้แล้วเน๊าะ)


แต่เวอร์ชั่นนี้ มีการปรับปรุง เปลี่ยนแปลงเยอะเชียวเลยค่ะ

ให้กำลังใจ วีรันดา ปี 2558 หน่อยนะคะ เพราะวีกำลังกำลังกลัวตัวเอง

จะแพ้ ตัวเองในปี 2548 ยังไงก็ไม่รู้ 555

 

รักคนอ่านเสมอ

veerandah 

 

Facebook : Veerandah Suksasunee

Twitter: @veerandah

Line: veerandah

Instargram: veerandah

Email: veerandah@gmail.com

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ตอนที่ 1 การกลับมาของแสนรัก

ครืด......ครืด......ครืด…..

เสียงเสียดสีของชั้นวางหนังสือคราดกับพื้นดังมาจากบ้านพักบุคคลากรที่อยู่ด้านข้างค่อนไปทางด้านหลังของโรงพยาบาลวรินทรา เรือนพักใหม่ที่พึ่งสร้างเสร็จเมื่อสามปีที่แล้วแต่ไม่มีใครมาพักจนกระทั้งวันนี้ ลังกระดาษมากมายถูกวางไว้หน้าบ้านและยังมีอีกหลายใบที่ถูกขนเข้าไปแล้วในบ้าน ข้าวของมากมายแต่กลับมีคนที่จัดการกับของเหล่านี้เพียงสองคนเท่านั้น

ชั้นนี้ชั้นสุดท้ายแล้วใช่ไหม แสน เสียงถามจากชายหนุ่มร่างกายกำยำอย่างคนที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ ใบหน้าที่หันกลับมาเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจซึ่งรับรองว่าไม่แพ้ดารานักร้องคนไหน แถมด้วยแววตาเจ้าชู้ที่คอยแต่จะละลายหัวใจสาวๆ อยู่เป็นประจำนั่นทำเอาคนตอบคำถามอดยิ้มรับไม่ได้

สุดท้ายแล้วค่ะ คุณกฤษพักได้แล้วล่ะ เดี๋ยวที่เหลือแสนจัดการเอง เสียงตอบกลับจากหญิงสาวที่มีนัยน์ตาไม่ผิดเพี้ยนไปจากชายหนุ่มผู้ถาม และแน่นอนเมื่อมาอยู่บนใบหน้าของเธอคนนี้แล้ว เธอคนนี้ก็สวยแบบหาตัวจับอยากเช่นเดียวกัน

ไฮ้ ได้ยังไง แสนก็เหนื่อยเหมือนกันนี่ เหลือแค่หนังสือในกล่องไม่ใช่เหรอ เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยจัดต่อสิ อย่าพึ่งลื้อออกมาเลยเก็บไว้ในกล่องก่อนเถอะ พี่หิวแล้ว เดี๋ยวอาบน้ำอาบท่าแล้วไปหาอะไรกินกันดีกว่า นี่ก็บ่ายกว่าแล้ว”

แต่ว่า... แสนรักหยุดพูดทันทีเมื่อเห็นแววตาพี่ชายต่างมารดาของตน คุณคมฤษ รัตนเรืองโรจน์ไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครขัดใจ แต่ก่อนที่จะพูดอะไรต่อจากนั้นก็โดนอีกฝ่ายตัดหน้าพูดขึ้นซะก่อน

ไม่มีแต่ พี่จะไปอาบน้ำ แล้วถ้ากลับลงมาแสนยังไม่หยุด...มีเรื่องกัน แสนรักทำหน้านิ่วก่อนจะโดนพี่ชายขยี้หัวซะจนยุ่งอย่างเอ็นดู แสนรักได้แต่เบนหัวหลบ ส่ายหน้าแล้วสุดท้ายก็เริ่มเก็บกล่องเปล่าที่อยู่หน้าบ้านพัก

ข้าวของจำเป็นส่วนใหญ่ถูกขนเข้าไปในบ้านพักหมดแล้วเหลือแต่กล่องหนังสือเท่านั้น เพราะทั้งแสนรักแล้วก็เพื่อนสนิทอีกสองคนต่างเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือเหมือนๆ กันหนังสือที่ขนมาที่บ้านพักเลยมากเป็นพิเศษ ดีที่มีคุณกฤษมาช่วยไม่อย่างงั้นผู้หญิงคนเดียวคงไม่สามารถขนของของสามคนหมดตั้งแต่บ่ายอย่างนี้แน่ และที่ต้องให้คุณกฤษมาช่วยอย่างนี้ก็เพราะเพื่อนของแสนรักทั้งสองคนต้องไปทำธุระให้กับที่บ้านกะทันหันไม่อย่างงั้นคงมีคนช่วยจัดของมากกว่านี้แล้วล่ะ

แสนรักคิดพลางค่อยๆ แกะกล่องที่วางระเกะระกะอยู่หน้าบ้านออกแล้วพับจนเป็นแผ่นแบนๆ เรียงซ้อนกันจนหมด เสร็จแล้วก็ยกมือปาดเหงื่อที่หน้าผากอย่างเหนื่อยอ่อน

ชักเริ่มหิวเหมือนกันแล้วล่ะสิ ก็ตั้งแต่เช้าเรายังไม่ได้กินอะไรเลยนี่นา เห็นทีต้องรีบไปอาบน้ำบ้างดีกว่า

เอ่อ ขอโทษครับ คุณหมอแสนรักหรือเปล่าครับ เสียงทักดังมาจากชายชราผู้มีผมสีดอกเลาและดูท่าทางอารมณ์ดีคนหนึ่ง

ค่ะ คุณลุง...

อ้อ ผมชื่อแหลมครับ เป็นยามของโรงพยาบาล คำตอบที่ได้ก่อนคำถามจะจบ ทำให้แสนรักยิ้มให้กับคุณยามแหลมอย่างใจดี ทำเอาตาลุงแก่อึ้งไปเหมือนกัน

โอ้โฮ!! ท่าทางข่าวลือจะน้อยกว่าความจริงซะละมั้ง ตัวจริงสวยกว่าที่เขาพูดกันซะอีก อย่างนี้มีหวังดับอนาคตสาวๆ แถวนี้แน่ๆ สวยอย่างนี้สิเล่าคุณหมอคมกฤษถึงไม่มองใครเลยตั้งแต่กลับมาทำงานที่โรงพยาบาล

ลุงแหลมมีอะไรกับแสนหรือคะ แสนรักถามขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเงียบไปนาน ลุงแหลมกระแอมแก้เขินสองสามทีแล้วพูดขึ้นอย่างนอบน้อมว่า

คือ คุณนุวดี พยาบาลที่ฉุกเฉินให้มาตามคุณหมอคมกฤษครับ เห็นว่าคนไข้ด่วน แสนรักพยักหน้ารับก่อนจะเดินเข้ามาในบ้าน

เข้ามาในบ้านก่อนสิคะ ข้างนอกร้อนเดี๋ยวลุงจะเป็นลมไปซะก่อน ลุงแหลมค้อมตัวเหมือนขออนุญาตแล้วเดินตามคุณหมอสาวเสร็จแล้วก็รับแก้วน้ำที่หญิงสาวยื่นให้ขึ้นดื่ม

ฮื้อ น้ำเย็นชื่นใจจังเลยครับ เอ่อ.. ขอบคุณมากครับคุณหมอแสนรักรับแก้วคืนจากชายแก่

เรียกแสนเฉยๆ ก็ได้ค่ะ ตอนนี้คุณกฤษอาบน้ำอยู่ค่ะ เดี๋ยวแสนจะตามให้นะคะคุณลุง

เอ่อ ครับๆ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ พูดเสร็จก็ทำท่าทำความเคารพเหมือนทหาร แล้วค่อยๆ เดินออกจากบ้านพักแต่ก็ไม่วายเหลียวหลังกลับไปมองคุณหมอสาวที่เดินขึ้นชั้นสองของบ้านพักไปอย่างสนใจ

 

คุณกฤษคะ คุณนุวดีให้ลุงแหลมมาตามบอกว่าคนไข้ด่วนที่ฉุกเฉินค่ะ แสนรักพูดพร้อมกับเปิดกระเป๋าเสื้อผ้าออก

แสน...พี่หาเสื้อไม่เจอ คมกฤษตะโกนบอกน้องสาวออกมาจากห้องน้ำทำให้แสนรักส่ายหน้าอย่างระอาก่อนจะหยิบเสื้อที่อยู่ข้างในกระเป๋าออกมา

ก็เป็นคนจัดเองไม่ใช่เหรอคะ ทำไมจำไม่ได้ล่ะ แก่แล้วก็เงี้ย หญิงสาวค่อนทำให้พี่ชายต้องรีบโผล่หน้าออกมาเถียงว่า

ใครแก่กัน พี่พึ่งสามสิบต้นๆ เท่านั้นนะ แสนรักหมั่นไส้เลยปาเสื้อที่พึ่งดึงออกมาจากกระเป๋าใส่พี่ชายทันที

โอ๊ย แสน แกล้งกันอย่างนี้เลยเหรอ แม่ไม่ได้สอนหรือว่า คนที่มีการศึกษาน่ะเขาต้องสู้ด้วยปัญญาไม่ใช่ใช้กำลัง คมกฤษพูดพร้อมกับสวมเสื้อที่รับมาอย่างรวดเร็ว

ไม่ต้องเอาคุณแม่ใหญ่มาอ้างเลยนะคะ แสนแค่หมั่นไส้คุณกฤษเท่านั้นแหละ แหมสามสิบตั้นๆ แก่แล้วไม่รู้จักยอมรับบ้างเลยนะคะ

เอ๊า แน่นอนก็พี่ยังไม่แก่นี่นา

พอฟังผู้ชายตัวโตๆ เถียงข้างๆ คูๆ แสนรักก็อยากจะขว้างอย่างอื่นที่แข็งกว่าเสื้อจริงๆ

น่าหมั่นไส้ชะมัด คนหลงตัวเองเนี่ย

 แสนรักคิดณะมองพี่ชายที่ติดกระดุมเสื้อเสร็จก็ยกมือขึ้นเสยผมสองสามทีแล้วหันกลับมาเตรียมเดินออกจากห้องทันที

ไม่คิดจะใช้หวีบ้างเหรอคะ คุณกฤษ หญิงสาวท้วง

ไม่ล่ะ แสนไปรอพี่ที่ร้านป้าศรีหน้าโรงพยาบาลก็แล้วกัน สั่งอาหารเลยก็ได้เดี๋ยวพี่ตามไป

พอสั่งเสร็จไม่ทันที่แสนรักจะตอบรับ คุณกฤษก็กึ่งวิ่งกึ่งเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว จนแสนรักถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆ คุณกฤษน่ะเหมือนสายลมวูบมาก็วูบไป ไม่มีใครจะหยุดคุณกฤษได้ซะทีอย่างมากก็แค่ทำให้วนไปวนมาอยู่รอบๆ ตัวเราเท่านั้นแหละ แต่ถ้าคิดจะขังเอาไว้น่ะไม่มีทางเลยจริงๆ

แสนรักลงมือจัดเสื้อผ้าเข้าตู้อย่างเชื่องช้าเพราะรู้ว่าถ้าเป็นเรื่องคนไข้ล่ะก็ไม่มีทางเร็วได้หรอก พอจัดเสื้อผ้าเสร็จก็ต่อที่เครื่องแป้งแล้วสุดท้ายก็จบที่กล่องกระดาษที่มีอยู่เพียงใบเดียวในห้อง มันเป็นกล่องใส่รูปต่างๆ แสนรักหยิบขึ้นมาแล้วค่อยๆ วางมันเรียงเป็นลำดับที่โต๊ะข้างหน้าต่าง

 รูปแต่ละรูปถ่ายทอดถึงความเป็นมาในอดีตตั้งแต่เป็นเด็กหญิงแสนรักเอาไว้ ทุกรูปล้วนแล้วมีแต่รอยยิ้มที่งดงามของคนสามคน คนหนึ่งคือเด็กหญิงหน้าตาน่ารักราวกับตุ๊กตานั่งอยู่บนตักของหญิงวัยกลางคนที่ยังสวยงามแม้จะเลยวัยสาวมาแล้ว ส่วนอีกคนเป็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นที่หน้าตาหล่อเหลา

รูปแต่ละรูปก็แสดงถึงความเปลี่ยนแปลงของเด็กหญิงจากเด็กสาวที่น่ารักราวกับตุ๊กตากลายเป็นหญิงสาวที่สวยงามจนยากที่ใครจะมองข้ามไปได้ แสนรักค่อยๆ บรรจงวางรูปแต่ละรูปอย่างทนุถนอมราวกับสมบัติที่มีค่า จนถึงรูปสุดท้ายที่แสนรักนำไปวางไว้ที่โต๊ะเล็กข้างหัวเตียงเป็นรูปของหญิงวัยกลางคนคนนั้นเอง น่าแปลกที่หน้าตาของเธอคนนั้นกลับไม่มีอะไรที่คล้ายคลึงกับแสนรักเลยแม้แต่นิดเดียว

แสนรักไล้นิ้วเบาที่ใบหน้าของคนในรูป เธอยิ้มพร้อมกับพูดว่าออกมาอย่างมีความสุขว่า

แสนกลับมาแล้วค่ะ คุณแม่ใหญ่


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
แสนรัก กลับมาแล้ว คุณหมออิศอยู่ไหนน้า 555
คิดถึงกันไหมคะ?

Post Comment

Statistic

Date posted: 3 years ago.
Date modified: 2 years ago.
Overall Viewed: 6,844 times
Monthly Viewed: 53 times
Rated: 0 times
Favorited: 0 times
Commented: 0 times
Player

Advertise

TSWriter.com - Reader and Writer Community. - Terms of Use and Disclaimer - Advertisement

©2009 All Rights Reserved.